Behaarde kont naakte paaldanseres

behaarde kont naakte paaldanseres

Haar blote billen krijgen een sperma douche. Eerst schud het meisje haar blote billen en vingert vervolgens haar behaarde kutje. De amareur fotografen mogen de naakte meisjes fotograferen in geile standjes. Ze smeert haar kut geil uit over haar kale kut. Gladde kale kut neuken. Gesmoord met een kale kut op je mond. Mijn eerste vibrator in mijn kale kut.

Blonde tiener speelt met haar kale kut. Voor de webcam duwt hij zijn grote lul diep in haar kale kut. Om de beurt beffen de tiener lesbo's elkaars kale kut.

Met haar vingers in de kale kut beft de lesbo haar vriendin. Ja vuist neuk mijn kale kut tot ik klaarkom. Hij filmt hoe haar kale kut zijn kaal geschoren lul neukt. Lesbische Ebony sletje likt de tepels en kale kut van haar geile vriendin. Een kale kut door een doorzichtig broekje. Kijk maar naar de tienermoeders in de realityshow Vier handen op één buik , dat, oh verrassing, dit seizoen wordt gepresenteerd door onze hysterische rots van realiteit, Patty.

In ruil daarvoor filmen ze maandenlang deze jonge, kwetsbare mensen in de meest heftige periode van hun leven. Soms is de realiteit niet te saai om te filmen, maar te schrijnend.

Hadden ze bij de redactie maar het lef om de camera op zichzelf te zetten om te laten zien hoe het er écht aan toe gaat. De leegte die voor me ligt, vraagt om woorden om de pagina mee te vullen, maar ze zijn er niet. Allemaal tegelijkertijd, het is een kakofonie waar ik hoofdpijn van krijg, wanhopig van word en waardoor ik mijn interesse verlies. Overvloed boeit me niet, het is de schaarste die intrigeert. En ondanks dat de leegte domineert, kent schaarste vandaag geen woorden.

Bij een gebrek aan een vrouw of een huisdier, heb ik planten in huis. Dat klinkt minder treurig dan het is. Tussen mijn groene vrinden ben ik aardig tevreden.

Ze praten dan wel niet terug, maar ik hoef ook niet tegen hun te praten. Ik raak soms de bladeren aan, de grond in hun potten bevoel ik op vochtigheid. Ik benevel met een klein kapperssproeiertje zo nu en dan de bladeren.

De gordijnen doe ik vroeg open, ik gun ze zon. Elke dag kijk ik hoe de groei vordert, of er al knoppen zijn, pogingen tot nieuwe bladeren. Het is rustgevend tussen planten te leven. Nu het zomer is en de ramen soms tegenover elkaar open staan, waait het in huis. Dan luister ik naar het zacht ruisen van de plantenbladeren en meen ik daar een zeker genoegen van de kant van de plant in te horen. Net zoals wij mensen is een windje door de haren genoeglijk.

Mijn planten doen het goed. Vanochtend zag ik dat mijn grootste plant twee nieuwe bladeren is begonnen. Een uiting van tevredenheid. De plant groeit naar het plafond, zonder te weten dat daar geen hemel is. Maar wat niet weet, wat niet deert. Mijn kleinste plant is een vetplant. De uiteindes produceren lichtgroene, lichter dan de rest van de plant, puntjes.

Het overkwam Lisa en Lars uit Wateringen en Geervliet. Zij mochten namens Metro naar Phantasialand bij Keulen, het pretpark dat door de achterban van fansite Parkscout is uitgeroepen tot beste pretpark van Duitsland. Lisa en Lars werden gekozen uit honderden andere stelletjes, die zich allemaal na een prijsvraag van Phantasialand en Metro hadden aangemeld.

De pretparktesters maken deel uit van een serie. Vorige week kon je op Metronieuws. Op maandag 11 juni sluit een gezin met twee kinderen de reeks af. Informatie over Phantasialand vind je hier. Je kan me voor twee dingen wakker maken: Vooruit, ook voor magnetronpopcorn en spareribs.

Maar zeevruchten en bubbels hebben een speciale plek in mijn hart. Of breng ik een bezoekje aan The Seafood Bar. Daar bestel ik allerhande kibbeling en broodjes haring. Om me vervolgens vol te laten lopen op het Leidseplein, mijn blaas en maag te legen tegen grachtenpanden, gooi een Nutelladonut in mijn mik, en ik sluit de avond af met een rondje schreeuwen over de Wallen.

Maar de Gemeente Amsterdam associeert een mooie, authentieke tent als The Seafood Shop blijkbaar vooral met toeristen. Wat is er aan de hand? De viswinkel van de familie de Visscher moest aanvankelijk volgende week vrijdag de deuren sluiten. Sinds oktober vorig jaar is er een stop op toeristenwinkels in het centrum, zo legt de gemeente uit. Vier klanten zitten hieraan consumpties te nuttigen. Op de tafel staan menukaarten,' schrijft de gemeente in een rapportage.

Ook wordt op dat moment gebakken vis verkocht en liggen belegde panini-broodjes in de vitrine. Op de Facebookpagina van de viswinkel reageren inmiddels duizenden klanten met hun postcode. Ik ben dól op Amsterdam, laat dat duidelijk zijn, maar steeds vaker vraag ik me af: Waar komt die overdreven regelzucht en betutteling toch vandaan?

Er zijn twee dingen die me momenteel woedend maken en ze gaan over precies hetzelfde, namelijk betuttelend stadsbestuur, bestaande uit engnekken die niet kunnen kijken naar wat werkt in een stad, maar zich doodstaren op futloze regeltjes. In Rotterdam werd dit weekend de galeriehouder van Gallery Untitled gearresteerd.

Ik kom er graag, dus ken de ontstaansgeschiedenis; de eigenaar werd door lokaal bestuur gevraagd of hij zijn galerie in het leegstaande schoolpand op de Koningsveldestraat wilde hervestigen om de wijk veiliger en aantrekkelijk te maken. Gallery Untitled organiseert middagjes met lezingen, muziek en kunst. Beter dan junks of hangjongeren.

Er moest behoorlijk wat vertimmerd worden aan het verloederde gebouw, maar het resultaat is er naar; een prachtgalerie die niet onder doet voor een modern museum. De voormalig lokalen van het schoolgebouw zijn netjes verdeeld; vier voor de galerie en de vijfde is voor een cateraar. De laatste heeft een drankvergunning, maar de galerie officieel niet, want dat mag niet volgens de regeltjes van stadsbeleid. Geen probleem in feite; de bezoekers kopen gewoon hun biertje bij de cateraar en gaan dan de schilderijen langs, zou je denken.

Maar nee, van Aboutaleb en co. God verhoede dat ze bewegen of zich in de gemeenschappelijke tuin begeven in deze tropische temperaturen. Handhaving vond het nodig om tijdens een zondagmiddagevenement van gitaarmuziek en poëzie binnen te komen alsof het een Hells Angels-hol betrof.

Vier uur cel én boete voor de organisator. Wat een manier om iemand die zijn nek uitsteekt voor de wijk te bedanken. In Amsterdam sluit deze week The Seafood Shop. Je kunt bij de Seafood Shop terecht voor kraakverse moten zalm, chique koningskrabbenpoten en coquilles om van te watertanden. En ook fijn; een portie perfect gebakken kibbeling achterin. Maar omdat ze drie stoeltjes hebben staan is dit volgens gemeente Amsterdam een fastfoodzaak. En daar zijn er al te veel van in het gebied.

Komen ze van de gemeente überhaupt weleens in het centrum, vraag ik me af. Wéten ze wel wat een verademing die viswinkel is in dat gebied van inwisselbare pikkepoelietenten? En wie heeft die klotezaken ooit wél een vergunning gegeven? Hoe lang moet een filmpje zijn? Wat voor titels scoren goed? Welke tags moet een filmpje hebben, wil het bekeken worden?

Metro gaat vernieuwen met een gloednieuw videoplatform en een vernieuwde YouTube-pagina. Daarvoor zijn wij nog op zoek naar een editor stagiaire die niet alleen een passie voor monteren heeft, maar ook mee kan denken over de strategie van ons online kanaal. De verslaggevers en vloggers schieten de video en zetten het verhaal uit in Premiere Pro. Even denk ik dat de man een grap maakt maar ik besef dat de vraag oprecht is bedoeld. Het is geen geheim dat ik met enige regelmaat graag in een kroeg kom.

Niet van die hippe tenten waar je alleen maar raar bier en cocktails kunt krijgen. Nee, echte bruine kroegen. Waar oudere mannen aan bars hangen omdat ze liever niet thuis in eenzaamheid drinken, omdat dat bijkans nog treuriger is dan een kroeg frequenteren. Van die kroegen waar het interieur vergeten is met de tijd buiten mee te gaan.

Waar een glas bier niets meer dan een glas bier is. Ik hou van de romantiek van kroeglopers. Van stamgasten met allemaal een geheim dat ze ergens ver buiten de kroeg verborgen hebben. Ik hou ook van de ijzerenheinigheid waarmee uitbaters van de kroeg zich staande houden in de Nederlandse binnensteden vol hipstergeweld en prachtig uitgedachte concepten.

Overal in Nederland heb je ze nog, die kleine kroegjes waar de kastelein zelf de grootste klant is. Waar de tapkast al honderd jaar de dorstige mannen bedient. Ik heb een neus voor dat soort kroegjes. Ik herken ze van verre. Geef mij maar die smoezeligheid. Ik ga graag als de zon buiten weelderig schijnt en alle terrassen vol zitten, ergens tussen wat zeikende mannen aan een donker barretje zitten. Tienermeisjes kunnen opgelucht ademhalen, eindelijk krijgen hun digitale kwelgeesten gepaste straffen.

Love is a battlefield , zong Pat Benatar eens, maar nu eindelijk één met een militair gerechtshof erbij. Dit is wraakporno in de literaire zin; het dertienjarige meisje dat nooit ouder mocht worden, staat in haar nakie op de pagina. Het NIOD vindt de historische waarde van het document groter dan de wensen van de schrijver. Dat ze van vlees en bloed was? Dat ze verlangens kende en ook schaamte daarover?

Hoeveel bewijs heb je nodig om te weten dat er miljoenen onschuldige mensen, échte mensen, vol dromen en verlangens, de dood in zijn gejaagd? Met mijn moeder bezocht ik de tentoonstelling over Prince in de Amsterdamse Beurs van Berlage. Mijn moeder is al langer fan van Prince dan dat ik leef. Toen ik nog geen jaar oud was, ging ze als jarige, jonge vrouw met een vriendin naar een concert dat de kleine grote virtuoos uit Minneapolis in De Kuip gaf.

Een zinderde, warme avond in augustus , zo vertelt ze vaak. Ze stonden helemaal vooraan en hadden de popgod haast aan kunnen raken en zijn zweet geproefd.

Prince heeft wat mij betreft tijdens zijn leven de hoogst mogelijke vorm van kunst en originaliteit bereikt. Ik denk dat bijna iedereen het wel met me eens is als ik dat zeg.

Weergaloze liveconcerten, televisieoptredens en natuurlijk albums. Vernieuwend in al zijn complexiteit. Ik kon de paarse outfit ruiken, zo dichtbij was-ie. Maar dat was niet erg. Vast lang in de paarse kast gehangen. Nu zo dichtbij werd nog maar eens heel duidelijk dat de grote Prince maar een klein mannetje was geweest.

Het leek bijna een kinderkostuumpje. Zo zie je maar weer dat het niet uitmaakt hoe groot je bent. Boogie Wonderland galmt uit de luidsprekers, Boney M is van het podium af en Charly Luske is net binnen. Later op de middag komt minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap Ingrid van Engelshoven en nog wat later sluit Gijs Staverman de eerste dag van de Libelle Zomerweek af. Al jaren wordt mij vol verwondering en afgrijzen gevraagd wat ik toch bij Libelle moet. Dat dat prima samengaat met columns schrijven voor Metro en GeenStijl, schijnt niemand te snappen.

Libelle houdt mij gezond. Als ik teveel nadenk over de prutsers die zich politici noemen en dit land naar de mallemoeren helpen onder het mom van regeren, zou je me in een dwangbuis kunnen afvoeren. Alles wat wij niet mogen, mogen politici wel.

Penthouses als cadeau accepteren, zakelijke relaties kadootjes van 1. Nog niet eens het vliegtuig uit en we zien al meteen moderne slavernij?! Ik werd pas echt met mijn privilege geconfronteerd toen ik voor een paar daagjes naar Dubai en Abu Dhabi vloog.

En ja, voor een paar dagen naar de Emiraten vliegen klínkt al geprivilegieerd op zich. Uit het vliegtuigraam zie ik alleen maar bruine mannen op de grond zitten. Vooral Pakistanen en Indiërs. Bij elkaar gehurkt in beige werkkleding en fel gele hesjes.

Nergens schaduw, terwijl het om Ook onderweg naar het hotel zie ik ze. Op bouwplaatsen, in plantsoenen. De taxichauffeurs hebben het iets beter, net als de man die mijn koffer naar de hotelkamer brengt.

Al mag hij niet in dezelfde lift. En terwijl ik me installeer in mijn vijfsterrenhotel vraag ik me af: Hoe is de positie van vrouwen hier in de Emiraten? Want laat ik het maar gewoon zeggen: Dubai en Abu Dhabi zijn rijk.

Niet alleen qua goud en geld. Er is een bovengemiddelde focus op duurzaamheid, tech en artificial intelligence. Sustainability City, Design District. Haar geliefde, Max Ernst, werd wél gepakt en onder de titel ontaarde kunstenaar in een concentratiekamp geplaatst.

Leonora wist destijds te ontkomen, met hulp van vrienden en familie, maar tijdens de reis begonnen de wanen. Ze zag vrachtwagens waar ledematen uitstaken.

Lange rijen met doodskisten die netjes langs de snelweg stonden te wachten om gevuld te worden.

..

Vingeren gratis prive escort limburg

De amareur fotografen mogen de naakte meisjes fotograferen in geile standjes. Ze smeert haar kut geil uit over haar kale kut. Gladde kale kut neuken. Gesmoord met een kale kut op je mond. Mijn eerste vibrator in mijn kale kut. Blonde tiener speelt met haar kale kut.

Voor de webcam duwt hij zijn grote lul diep in haar kale kut. Om de beurt beffen de tiener lesbo's elkaars kale kut. Met haar vingers in de kale kut beft de lesbo haar vriendin. Ja vuist neuk mijn kale kut tot ik klaarkom. Hij filmt hoe haar kale kut zijn kaal geschoren lul neukt.

Lesbische Ebony sletje likt de tepels en kale kut van haar geile vriendin. Een kale kut door een doorzichtig broekje. Langs de openbare weg mastubeerd ze haar kale kut. Punky babe hunkert naar zijn grote pik in haar kale kut. En bij een debat voor masterstudenten op de school voor Journalistiek afgelopen donderdag toonde een sportschoolhouder zich ook zeer begaan: Maar de nobele ridder had prima judolessen in de aanbieding en kon ook vast net zo helder uiteenzetten hoe hij aan al zijn spieren kwam.

Het gaat goed met de emancipatie, van mannen! Jullie zijn niet te beroerd om aan te haken bij welke vrouwenzaak dan ook. Of het nu om sport, lichaamsverzorging of een gepassioneerd debat gaat: Een heel belangrijke voorwaarde van emancipatie is dat er ruimte gemaakt wordt voor diversiteit. Wij maken heel graag ruimte voor jullie, als jullie mee willen emanciperen in onze clubjes. Gewoon, talkshows, directiekamers, en de rest van de wereld en zo? En dan niet alleen met paaldanseressen en minirokjes, als het mag.

Maar in de praktijk sleep ik mijn maatje 34 toch nog vier keer per week naar de sportschool. Het kan tenslotte altijd strakker. Maar volgens Teen Vogue is dat niet het enige dat zomerklaar moet zijn. Het Amerikaanse magazine, normaliter geroemd om haar inhoudelijke, maatschappijkritische artikelen, gaat compleet viral vanwege hun laatste bijdrage: Is er voor elk seizoen een andere vagina?

Wat als het lente-exemplaar het nog prima doet? Opdat wij nooit mogen vergeten: Patty Brard die een klysma kreeg op nationale televisie. Het was en Nederland had het wekenlang over niets anders.

Ach, wat waren we toen nog lieve, onschuldige kijkbuiskinderen. Inmiddels hebben we wat meer eelt gekweekt op onze netvliezen en zijn we niet zo snel meer gechoqueerd. Patty klopt zich deze dagen trots op de borst als voorloper van het realityshow-format dat daarna zo vaak en in de meest bizarre vormen werd herhaald. Wie had er nog het budget nodig voor een kwaliteitsdramaserie, als je dezelfde kijkcijfers kon halen én ophef veroorzaken met gewone mensen? Pik een willekeurig schaap met sterallures van straat, betaal die een fractie van wat je zou betalen aan acteurs, decorbouwers, scriptschrijvers en je zit gebakken als tv-maker.

Wat er gebeurt als reality-sterren niet goed meer kunnen dealen met de schaduwkant van een publiek bestaan, hebben we helaas ook kunnen zien bij Barbie. Het is een illusie om te denken dat het dagelijkse leven échter is dan een goed gemaakt verhaal. Sterker nog, het gewone leven is vaak te saai. We hebben nu eenmaal niet om het uur slaande ruzie.

Groot geluk overvalt ons niet op gezette tijden. En als ze dat niet zijn, worden de argeloze deelnemers naar hartelust gemanipuleerd door redacteurs. Kijk maar naar de tienermoeders in de realityshow Vier handen op één buik , dat, oh verrassing, dit seizoen wordt gepresenteerd door onze hysterische rots van realiteit, Patty. In ruil daarvoor filmen ze maandenlang deze jonge, kwetsbare mensen in de meest heftige periode van hun leven.

Soms is de realiteit niet te saai om te filmen, maar te schrijnend. Hadden ze bij de redactie maar het lef om de camera op zichzelf te zetten om te laten zien hoe het er écht aan toe gaat.

De leegte die voor me ligt, vraagt om woorden om de pagina mee te vullen, maar ze zijn er niet. Allemaal tegelijkertijd, het is een kakofonie waar ik hoofdpijn van krijg, wanhopig van word en waardoor ik mijn interesse verlies.

Overvloed boeit me niet, het is de schaarste die intrigeert. En ondanks dat de leegte domineert, kent schaarste vandaag geen woorden. Bij een gebrek aan een vrouw of een huisdier, heb ik planten in huis. Dat klinkt minder treurig dan het is. Tussen mijn groene vrinden ben ik aardig tevreden. Ze praten dan wel niet terug, maar ik hoef ook niet tegen hun te praten.

Ik raak soms de bladeren aan, de grond in hun potten bevoel ik op vochtigheid. Ik benevel met een klein kapperssproeiertje zo nu en dan de bladeren. De gordijnen doe ik vroeg open, ik gun ze zon. Elke dag kijk ik hoe de groei vordert, of er al knoppen zijn, pogingen tot nieuwe bladeren. Het is rustgevend tussen planten te leven. Nu het zomer is en de ramen soms tegenover elkaar open staan, waait het in huis. Dan luister ik naar het zacht ruisen van de plantenbladeren en meen ik daar een zeker genoegen van de kant van de plant in te horen.

Net zoals wij mensen is een windje door de haren genoeglijk. Mijn planten doen het goed. Vanochtend zag ik dat mijn grootste plant twee nieuwe bladeren is begonnen. Een uiting van tevredenheid. De plant groeit naar het plafond, zonder te weten dat daar geen hemel is.

Maar wat niet weet, wat niet deert. Mijn kleinste plant is een vetplant. De uiteindes produceren lichtgroene, lichter dan de rest van de plant, puntjes. Het overkwam Lisa en Lars uit Wateringen en Geervliet. Zij mochten namens Metro naar Phantasialand bij Keulen, het pretpark dat door de achterban van fansite Parkscout is uitgeroepen tot beste pretpark van Duitsland. Lisa en Lars werden gekozen uit honderden andere stelletjes, die zich allemaal na een prijsvraag van Phantasialand en Metro hadden aangemeld.

De pretparktesters maken deel uit van een serie. Vorige week kon je op Metronieuws. Op maandag 11 juni sluit een gezin met twee kinderen de reeks af. Informatie over Phantasialand vind je hier. Je kan me voor twee dingen wakker maken: Vooruit, ook voor magnetronpopcorn en spareribs.

Maar zeevruchten en bubbels hebben een speciale plek in mijn hart. Of breng ik een bezoekje aan The Seafood Bar. Daar bestel ik allerhande kibbeling en broodjes haring. Om me vervolgens vol te laten lopen op het Leidseplein, mijn blaas en maag te legen tegen grachtenpanden, gooi een Nutelladonut in mijn mik, en ik sluit de avond af met een rondje schreeuwen over de Wallen. Maar de Gemeente Amsterdam associeert een mooie, authentieke tent als The Seafood Shop blijkbaar vooral met toeristen.

Wat is er aan de hand? De viswinkel van de familie de Visscher moest aanvankelijk volgende week vrijdag de deuren sluiten. Sinds oktober vorig jaar is er een stop op toeristenwinkels in het centrum, zo legt de gemeente uit.

Vier klanten zitten hieraan consumpties te nuttigen. Op de tafel staan menukaarten,' schrijft de gemeente in een rapportage. Ook wordt op dat moment gebakken vis verkocht en liggen belegde panini-broodjes in de vitrine. Op de Facebookpagina van de viswinkel reageren inmiddels duizenden klanten met hun postcode. Ik ben dól op Amsterdam, laat dat duidelijk zijn, maar steeds vaker vraag ik me af: Waar komt die overdreven regelzucht en betutteling toch vandaan?

Er zijn twee dingen die me momenteel woedend maken en ze gaan over precies hetzelfde, namelijk betuttelend stadsbestuur, bestaande uit engnekken die niet kunnen kijken naar wat werkt in een stad, maar zich doodstaren op futloze regeltjes. In Rotterdam werd dit weekend de galeriehouder van Gallery Untitled gearresteerd. Ik kom er graag, dus ken de ontstaansgeschiedenis; de eigenaar werd door lokaal bestuur gevraagd of hij zijn galerie in het leegstaande schoolpand op de Koningsveldestraat wilde hervestigen om de wijk veiliger en aantrekkelijk te maken.

Gallery Untitled organiseert middagjes met lezingen, muziek en kunst. Beter dan junks of hangjongeren. Er moest behoorlijk wat vertimmerd worden aan het verloederde gebouw, maar het resultaat is er naar; een prachtgalerie die niet onder doet voor een modern museum. De voormalig lokalen van het schoolgebouw zijn netjes verdeeld; vier voor de galerie en de vijfde is voor een cateraar.

De laatste heeft een drankvergunning, maar de galerie officieel niet, want dat mag niet volgens de regeltjes van stadsbeleid. Geen probleem in feite; de bezoekers kopen gewoon hun biertje bij de cateraar en gaan dan de schilderijen langs, zou je denken.

Maar nee, van Aboutaleb en co. God verhoede dat ze bewegen of zich in de gemeenschappelijke tuin begeven in deze tropische temperaturen. Handhaving vond het nodig om tijdens een zondagmiddagevenement van gitaarmuziek en poëzie binnen te komen alsof het een Hells Angels-hol betrof. Vier uur cel én boete voor de organisator. Wat een manier om iemand die zijn nek uitsteekt voor de wijk te bedanken. In Amsterdam sluit deze week The Seafood Shop. Je kunt bij de Seafood Shop terecht voor kraakverse moten zalm, chique koningskrabbenpoten en coquilles om van te watertanden.

En ook fijn; een portie perfect gebakken kibbeling achterin. Maar omdat ze drie stoeltjes hebben staan is dit volgens gemeente Amsterdam een fastfoodzaak.

En daar zijn er al te veel van in het gebied. Komen ze van de gemeente überhaupt weleens in het centrum, vraag ik me af. Wéten ze wel wat een verademing die viswinkel is in dat gebied van inwisselbare pikkepoelietenten? En wie heeft die klotezaken ooit wél een vergunning gegeven?

Hoe lang moet een filmpje zijn? Wat voor titels scoren goed? Welke tags moet een filmpje hebben, wil het bekeken worden? Metro gaat vernieuwen met een gloednieuw videoplatform en een vernieuwde YouTube-pagina. Daarvoor zijn wij nog op zoek naar een editor stagiaire die niet alleen een passie voor monteren heeft, maar ook mee kan denken over de strategie van ons online kanaal.

De verslaggevers en vloggers schieten de video en zetten het verhaal uit in Premiere Pro. Even denk ik dat de man een grap maakt maar ik besef dat de vraag oprecht is bedoeld. Het is geen geheim dat ik met enige regelmaat graag in een kroeg kom.

Niet van die hippe tenten waar je alleen maar raar bier en cocktails kunt krijgen. Nee, echte bruine kroegen. Waar oudere mannen aan bars hangen omdat ze liever niet thuis in eenzaamheid drinken, omdat dat bijkans nog treuriger is dan een kroeg frequenteren.

Van die kroegen waar het interieur vergeten is met de tijd buiten mee te gaan. Waar een glas bier niets meer dan een glas bier is. Ik hou van de romantiek van kroeglopers.

Van stamgasten met allemaal een geheim dat ze ergens ver buiten de kroeg verborgen hebben. Ik hou ook van de ijzerenheinigheid waarmee uitbaters van de kroeg zich staande houden in de Nederlandse binnensteden vol hipstergeweld en prachtig uitgedachte concepten. Overal in Nederland heb je ze nog, die kleine kroegjes waar de kastelein zelf de grootste klant is.

Waar de tapkast al honderd jaar de dorstige mannen bedient. Ik heb een neus voor dat soort kroegjes. Ik herken ze van verre. Geef mij maar die smoezeligheid.

Ik ga graag als de zon buiten weelderig schijnt en alle terrassen vol zitten, ergens tussen wat zeikende mannen aan een donker barretje zitten. Tienermeisjes kunnen opgelucht ademhalen, eindelijk krijgen hun digitale kwelgeesten gepaste straffen.

Love is a battlefield , zong Pat Benatar eens, maar nu eindelijk één met een militair gerechtshof erbij. Dit is wraakporno in de literaire zin; het dertienjarige meisje dat nooit ouder mocht worden, staat in haar nakie op de pagina. Het NIOD vindt de historische waarde van het document groter dan de wensen van de schrijver.

Dat ze van vlees en bloed was? Dat ze verlangens kende en ook schaamte daarover? Hoeveel bewijs heb je nodig om te weten dat er miljoenen onschuldige mensen, échte mensen, vol dromen en verlangens, de dood in zijn gejaagd?

Met mijn moeder bezocht ik de tentoonstelling over Prince in de Amsterdamse Beurs van Berlage. Mijn moeder is al langer fan van Prince dan dat ik leef. Toen ik nog geen jaar oud was, ging ze als jarige, jonge vrouw met een vriendin naar een concert dat de kleine grote virtuoos uit Minneapolis in De Kuip gaf. Een zinderde, warme avond in augustus , zo vertelt ze vaak. Ze stonden helemaal vooraan en hadden de popgod haast aan kunnen raken en zijn zweet geproefd.

Prince heeft wat mij betreft tijdens zijn leven de hoogst mogelijke vorm van kunst en originaliteit bereikt. Ik denk dat bijna iedereen het wel met me eens is als ik dat zeg. Weergaloze liveconcerten, televisieoptredens en natuurlijk albums. Vernieuwend in al zijn complexiteit. Ik kon de paarse outfit ruiken, zo dichtbij was-ie.

Maar dat was niet erg. Vast lang in de paarse kast gehangen. Nu zo dichtbij werd nog maar eens heel duidelijk dat de grote Prince maar een klein mannetje was geweest.

Het leek bijna een kinderkostuumpje. Zo zie je maar weer dat het niet uitmaakt hoe groot je bent. Boogie Wonderland galmt uit de luidsprekers, Boney M is van het podium af en Charly Luske is net binnen.

behaarde kont naakte paaldanseres

Haar blote billen krijgen een sperma douche. Eerst schud het meisje haar blote billen en vingert vervolgens haar behaarde kutje. De amareur fotografen mogen de naakte meisjes fotograferen in geile standjes.

Ze smeert haar kut geil uit over haar kale kut. Gladde kale kut neuken. Gesmoord met een kale kut op je mond. Mijn eerste vibrator in mijn kale kut. Blonde tiener speelt met haar kale kut. Voor de webcam duwt hij zijn grote lul diep in haar kale kut.

Om de beurt beffen de tiener lesbo's elkaars kale kut. Met haar vingers in de kale kut beft de lesbo haar vriendin. Ja vuist neuk mijn kale kut tot ik klaarkom. Hij filmt hoe haar kale kut zijn kaal geschoren lul neukt. Lesbische Ebony sletje likt de tepels en kale kut van haar geile vriendin. Een kale kut door een doorzichtig broekje. Kijk maar naar de tienermoeders in de realityshow Vier handen op één buik , dat, oh verrassing, dit seizoen wordt gepresenteerd door onze hysterische rots van realiteit, Patty.

In ruil daarvoor filmen ze maandenlang deze jonge, kwetsbare mensen in de meest heftige periode van hun leven. Soms is de realiteit niet te saai om te filmen, maar te schrijnend.

Hadden ze bij de redactie maar het lef om de camera op zichzelf te zetten om te laten zien hoe het er écht aan toe gaat. De leegte die voor me ligt, vraagt om woorden om de pagina mee te vullen, maar ze zijn er niet. Allemaal tegelijkertijd, het is een kakofonie waar ik hoofdpijn van krijg, wanhopig van word en waardoor ik mijn interesse verlies. Overvloed boeit me niet, het is de schaarste die intrigeert. En ondanks dat de leegte domineert, kent schaarste vandaag geen woorden.

Bij een gebrek aan een vrouw of een huisdier, heb ik planten in huis. Dat klinkt minder treurig dan het is. Tussen mijn groene vrinden ben ik aardig tevreden.

Ze praten dan wel niet terug, maar ik hoef ook niet tegen hun te praten. Ik raak soms de bladeren aan, de grond in hun potten bevoel ik op vochtigheid.

Ik benevel met een klein kapperssproeiertje zo nu en dan de bladeren. De gordijnen doe ik vroeg open, ik gun ze zon. Elke dag kijk ik hoe de groei vordert, of er al knoppen zijn, pogingen tot nieuwe bladeren. Het is rustgevend tussen planten te leven. Nu het zomer is en de ramen soms tegenover elkaar open staan, waait het in huis. Dan luister ik naar het zacht ruisen van de plantenbladeren en meen ik daar een zeker genoegen van de kant van de plant in te horen.

Net zoals wij mensen is een windje door de haren genoeglijk. Mijn planten doen het goed. Vanochtend zag ik dat mijn grootste plant twee nieuwe bladeren is begonnen. Een uiting van tevredenheid. De plant groeit naar het plafond, zonder te weten dat daar geen hemel is. Maar wat niet weet, wat niet deert. Mijn kleinste plant is een vetplant. De uiteindes produceren lichtgroene, lichter dan de rest van de plant, puntjes. Het overkwam Lisa en Lars uit Wateringen en Geervliet.

Zij mochten namens Metro naar Phantasialand bij Keulen, het pretpark dat door de achterban van fansite Parkscout is uitgeroepen tot beste pretpark van Duitsland. Lisa en Lars werden gekozen uit honderden andere stelletjes, die zich allemaal na een prijsvraag van Phantasialand en Metro hadden aangemeld. De pretparktesters maken deel uit van een serie. Vorige week kon je op Metronieuws. Op maandag 11 juni sluit een gezin met twee kinderen de reeks af. Informatie over Phantasialand vind je hier.

Je kan me voor twee dingen wakker maken: Vooruit, ook voor magnetronpopcorn en spareribs. Maar zeevruchten en bubbels hebben een speciale plek in mijn hart. Of breng ik een bezoekje aan The Seafood Bar.

Daar bestel ik allerhande kibbeling en broodjes haring. Om me vervolgens vol te laten lopen op het Leidseplein, mijn blaas en maag te legen tegen grachtenpanden, gooi een Nutelladonut in mijn mik, en ik sluit de avond af met een rondje schreeuwen over de Wallen. Maar de Gemeente Amsterdam associeert een mooie, authentieke tent als The Seafood Shop blijkbaar vooral met toeristen. Wat is er aan de hand? De viswinkel van de familie de Visscher moest aanvankelijk volgende week vrijdag de deuren sluiten.

Sinds oktober vorig jaar is er een stop op toeristenwinkels in het centrum, zo legt de gemeente uit. Vier klanten zitten hieraan consumpties te nuttigen. Op de tafel staan menukaarten,' schrijft de gemeente in een rapportage. Ook wordt op dat moment gebakken vis verkocht en liggen belegde panini-broodjes in de vitrine.

Op de Facebookpagina van de viswinkel reageren inmiddels duizenden klanten met hun postcode. Ik ben dól op Amsterdam, laat dat duidelijk zijn, maar steeds vaker vraag ik me af: Waar komt die overdreven regelzucht en betutteling toch vandaan?

Er zijn twee dingen die me momenteel woedend maken en ze gaan over precies hetzelfde, namelijk betuttelend stadsbestuur, bestaande uit engnekken die niet kunnen kijken naar wat werkt in een stad, maar zich doodstaren op futloze regeltjes. In Rotterdam werd dit weekend de galeriehouder van Gallery Untitled gearresteerd. Ik kom er graag, dus ken de ontstaansgeschiedenis; de eigenaar werd door lokaal bestuur gevraagd of hij zijn galerie in het leegstaande schoolpand op de Koningsveldestraat wilde hervestigen om de wijk veiliger en aantrekkelijk te maken.

Gallery Untitled organiseert middagjes met lezingen, muziek en kunst. Beter dan junks of hangjongeren. Er moest behoorlijk wat vertimmerd worden aan het verloederde gebouw, maar het resultaat is er naar; een prachtgalerie die niet onder doet voor een modern museum.

De voormalig lokalen van het schoolgebouw zijn netjes verdeeld; vier voor de galerie en de vijfde is voor een cateraar. De laatste heeft een drankvergunning, maar de galerie officieel niet, want dat mag niet volgens de regeltjes van stadsbeleid.

Geen probleem in feite; de bezoekers kopen gewoon hun biertje bij de cateraar en gaan dan de schilderijen langs, zou je denken. Maar nee, van Aboutaleb en co. God verhoede dat ze bewegen of zich in de gemeenschappelijke tuin begeven in deze tropische temperaturen.

Handhaving vond het nodig om tijdens een zondagmiddagevenement van gitaarmuziek en poëzie binnen te komen alsof het een Hells Angels-hol betrof. Vier uur cel én boete voor de organisator. Wat een manier om iemand die zijn nek uitsteekt voor de wijk te bedanken.

In Amsterdam sluit deze week The Seafood Shop. Je kunt bij de Seafood Shop terecht voor kraakverse moten zalm, chique koningskrabbenpoten en coquilles om van te watertanden. En ook fijn; een portie perfect gebakken kibbeling achterin. Maar omdat ze drie stoeltjes hebben staan is dit volgens gemeente Amsterdam een fastfoodzaak.

En daar zijn er al te veel van in het gebied. Komen ze van de gemeente überhaupt weleens in het centrum, vraag ik me af. Wéten ze wel wat een verademing die viswinkel is in dat gebied van inwisselbare pikkepoelietenten? En wie heeft die klotezaken ooit wél een vergunning gegeven? Hoe lang moet een filmpje zijn? Wat voor titels scoren goed?

Welke tags moet een filmpje hebben, wil het bekeken worden? Metro gaat vernieuwen met een gloednieuw videoplatform en een vernieuwde YouTube-pagina. Daarvoor zijn wij nog op zoek naar een editor stagiaire die niet alleen een passie voor monteren heeft, maar ook mee kan denken over de strategie van ons online kanaal. De verslaggevers en vloggers schieten de video en zetten het verhaal uit in Premiere Pro. Even denk ik dat de man een grap maakt maar ik besef dat de vraag oprecht is bedoeld.

Het is geen geheim dat ik met enige regelmaat graag in een kroeg kom. Niet van die hippe tenten waar je alleen maar raar bier en cocktails kunt krijgen. Nee, echte bruine kroegen. Waar oudere mannen aan bars hangen omdat ze liever niet thuis in eenzaamheid drinken, omdat dat bijkans nog treuriger is dan een kroeg frequenteren. Van die kroegen waar het interieur vergeten is met de tijd buiten mee te gaan. Waar een glas bier niets meer dan een glas bier is. Ik hou van de romantiek van kroeglopers.

Van stamgasten met allemaal een geheim dat ze ergens ver buiten de kroeg verborgen hebben. Ik hou ook van de ijzerenheinigheid waarmee uitbaters van de kroeg zich staande houden in de Nederlandse binnensteden vol hipstergeweld en prachtig uitgedachte concepten. Overal in Nederland heb je ze nog, die kleine kroegjes waar de kastelein zelf de grootste klant is. Waar de tapkast al honderd jaar de dorstige mannen bedient.

Ik heb een neus voor dat soort kroegjes. Ik herken ze van verre. Geef mij maar die smoezeligheid. Ik ga graag als de zon buiten weelderig schijnt en alle terrassen vol zitten, ergens tussen wat zeikende mannen aan een donker barretje zitten. Tienermeisjes kunnen opgelucht ademhalen, eindelijk krijgen hun digitale kwelgeesten gepaste straffen.

Love is a battlefield , zong Pat Benatar eens, maar nu eindelijk één met een militair gerechtshof erbij. Dit is wraakporno in de literaire zin; het dertienjarige meisje dat nooit ouder mocht worden, staat in haar nakie op de pagina.

Het NIOD vindt de historische waarde van het document groter dan de wensen van de schrijver. Dat ze van vlees en bloed was? Dat ze verlangens kende en ook schaamte daarover? Hoeveel bewijs heb je nodig om te weten dat er miljoenen onschuldige mensen, échte mensen, vol dromen en verlangens, de dood in zijn gejaagd? Met mijn moeder bezocht ik de tentoonstelling over Prince in de Amsterdamse Beurs van Berlage. Mijn moeder is al langer fan van Prince dan dat ik leef. Toen ik nog geen jaar oud was, ging ze als jarige, jonge vrouw met een vriendin naar een concert dat de kleine grote virtuoos uit Minneapolis in De Kuip gaf.

Een zinderde, warme avond in augustus , zo vertelt ze vaak. Ze stonden helemaal vooraan en hadden de popgod haast aan kunnen raken en zijn zweet geproefd. Prince heeft wat mij betreft tijdens zijn leven de hoogst mogelijke vorm van kunst en originaliteit bereikt. Ik denk dat bijna iedereen het wel met me eens is als ik dat zeg. Weergaloze liveconcerten, televisieoptredens en natuurlijk albums. Vernieuwend in al zijn complexiteit. Ik kon de paarse outfit ruiken, zo dichtbij was-ie.

Maar dat was niet erg. Vast lang in de paarse kast gehangen. Nu zo dichtbij werd nog maar eens heel duidelijk dat de grote Prince maar een klein mannetje was geweest.

Het leek bijna een kinderkostuumpje. Zo zie je maar weer dat het niet uitmaakt hoe groot je bent. Boogie Wonderland galmt uit de luidsprekers, Boney M is van het podium af en Charly Luske is net binnen. Later op de middag komt minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap Ingrid van Engelshoven en nog wat later sluit Gijs Staverman de eerste dag van de Libelle Zomerweek af. Al jaren wordt mij vol verwondering en afgrijzen gevraagd wat ik toch bij Libelle moet.

Dat dat prima samengaat met columns schrijven voor Metro en GeenStijl, schijnt niemand te snappen. Libelle houdt mij gezond. Als ik teveel nadenk over de prutsers die zich politici noemen en dit land naar de mallemoeren helpen onder het mom van regeren, zou je me in een dwangbuis kunnen afvoeren. Alles wat wij niet mogen, mogen politici wel.

Penthouses als cadeau accepteren, zakelijke relaties kadootjes van 1. Nog niet eens het vliegtuig uit en we zien al meteen moderne slavernij?! Ik werd pas echt met mijn privilege geconfronteerd toen ik voor een paar daagjes naar Dubai en Abu Dhabi vloog.

En ja, voor een paar dagen naar de Emiraten vliegen klínkt al geprivilegieerd op zich. Uit het vliegtuigraam zie ik alleen maar bruine mannen op de grond zitten. Vooral Pakistanen en Indiërs. Bij elkaar gehurkt in beige werkkleding en fel gele hesjes.

Nergens schaduw, terwijl het om Ook onderweg naar het hotel zie ik ze. Op bouwplaatsen, in plantsoenen. De taxichauffeurs hebben het iets beter, net als de man die mijn koffer naar de hotelkamer brengt. Al mag hij niet in dezelfde lift. En terwijl ik me installeer in mijn vijfsterrenhotel vraag ik me af: Hoe is de positie van vrouwen hier in de Emiraten? Want laat ik het maar gewoon zeggen: Dubai en Abu Dhabi zijn rijk.

Niet alleen qua goud en geld. Er is een bovengemiddelde focus op duurzaamheid, tech en artificial intelligence. Sustainability City, Design District. Haar geliefde, Max Ernst, werd wél gepakt en onder de titel ontaarde kunstenaar in een concentratiekamp geplaatst. Leonora wist destijds te ontkomen, met hulp van vrienden en familie, maar tijdens de reis begonnen de wanen. Ze zag vrachtwagens waar ledematen uitstaken. Lange rijen met doodskisten die netjes langs de snelweg stonden te wachten om gevuld te worden.

..

Mooi weer naakte meiden en publiek Meiden die hun borsten laten zien en een naakte paaldanseres in de buitenlucht. Met haar blote billen en kale kut in een net panty. Paaldanseres gaat op gezicht zitten.

Gespierde lesbi paaldanseres heeft enorme klit. Paaldanseres gepaald door stijve lul. Zijn neger lul komt klaar op de buik van de paaldanseres. Ze laten hun blote borsten en billen zien. Blote borsten kijken voor een kralen ketting. Hij filmt de blote borsten van zijn vrouw. Blote borsten onder haar handdoek. Blote billen voor de webcam. Een heel harde klap op haar blote billen met de houten paddle. Haar blote billen krijgen een sperma douche. Eerst schud het meisje haar blote billen en vingert vervolgens haar behaarde kutje.

De amareur fotografen mogen de naakte meisjes fotograferen in geile standjes. Naakt amateur meisje Maria uit Rusland 7m: Sex in het bos met mijn vriendin 06m: Pijpen met een grote lul 01m: Cute naakt meisje spelen op videocamera 03m: Sabrina Nichole Is Home Alone 02m: Schitterend naakt meisje maakt seks 06m: Naakt meisje met zeer grote tieten 08m: Orale seks met een grote lul 02m: Voyeur strand een naakt vrouw met grote borsten wordt gefilmd 1m: Meisje met sexy ass gefilmd met verborgen camera 1m: Rijpe blonde met een perfect lichaam is naakt voor de webcam 14m: Sexy vrouw met mooie kont op de top van een zwarte lul 5m: Een sexy volwassen vrouw spelen met een harde lul 12m: Voyeur naakte vrouw gefilmd op het strand 3m: Een sexy blonde is masturberen in een openbare bus 6m: Sexy blonde doet anale seks met een dildo-machine 15m: Latina zuigt een grote zwarte lul 4m: Een grote zwarte penis doordringt zo goed een vagina 1m: Vrouw is geblinddoekt en krijgt een grote klaarkomen in de mond 0m: Sex in de kont met een grote lul 6m: Vriendin krijgt een verrkonting grote cumshot op haar gezicht 6m: Orale seks met grote ejaculatie in haar mond 2m: Seks met vriendin op webcam video 7m: Mooie vrouw wordt gedeeld met een zwarte man voor seks 10m: Een Duitse vrouw maakt een goede orale seks 2m: Vrouw met haar ogen bedekt maakt orale seks 12m: Verborgen camera bij een strandcabine 1m: Rijpe vrouw op de top van dick maakt seks 1m: Anale seks met vrouw en zaadlozing op haar kont 3m: Een zwarte man ejaculeert op een vrouw 0m: Orale seks in de avond met een zwarte lul 1m: Orale seks met twee meisjes 1m: Anale bdsm seks met vrouw 16m:


Parnerruil sex massage body to body


Laatst haalden onze Hollandse meneren vanaf de Dam het wereldnieuws door voor de grap maar in alle ernst te protesteren tegen seksueel geweld met de harige poten gestoken in elegante door ijswind wapperende flarden.

Daar mogen we best trots op zijn. Na jarenlang knokken om aandacht voor het seksuele geweld waar zoveel vrouwen mee te maken krijgen, helpen de mannen nu ons ook eindelijk gezien te worden. Er schuiven de laatste tijd ook terecht steeds vaker experts over seksueel geweld aan in talkshows. En bij een debat voor masterstudenten op de school voor Journalistiek afgelopen donderdag toonde een sportschoolhouder zich ook zeer begaan: Maar de nobele ridder had prima judolessen in de aanbieding en kon ook vast net zo helder uiteenzetten hoe hij aan al zijn spieren kwam.

Het gaat goed met de emancipatie, van mannen! Jullie zijn niet te beroerd om aan te haken bij welke vrouwenzaak dan ook. Of het nu om sport, lichaamsverzorging of een gepassioneerd debat gaat: Een heel belangrijke voorwaarde van emancipatie is dat er ruimte gemaakt wordt voor diversiteit. Wij maken heel graag ruimte voor jullie, als jullie mee willen emanciperen in onze clubjes. Gewoon, talkshows, directiekamers, en de rest van de wereld en zo? En dan niet alleen met paaldanseressen en minirokjes, als het mag.

Maar in de praktijk sleep ik mijn maatje 34 toch nog vier keer per week naar de sportschool. Het kan tenslotte altijd strakker. Maar volgens Teen Vogue is dat niet het enige dat zomerklaar moet zijn. Het Amerikaanse magazine, normaliter geroemd om haar inhoudelijke, maatschappijkritische artikelen, gaat compleet viral vanwege hun laatste bijdrage: Is er voor elk seizoen een andere vagina?

Wat als het lente-exemplaar het nog prima doet? Opdat wij nooit mogen vergeten: Patty Brard die een klysma kreeg op nationale televisie. Het was en Nederland had het wekenlang over niets anders. Ach, wat waren we toen nog lieve, onschuldige kijkbuiskinderen. Inmiddels hebben we wat meer eelt gekweekt op onze netvliezen en zijn we niet zo snel meer gechoqueerd.

Patty klopt zich deze dagen trots op de borst als voorloper van het realityshow-format dat daarna zo vaak en in de meest bizarre vormen werd herhaald. Wie had er nog het budget nodig voor een kwaliteitsdramaserie, als je dezelfde kijkcijfers kon halen én ophef veroorzaken met gewone mensen?

Pik een willekeurig schaap met sterallures van straat, betaal die een fractie van wat je zou betalen aan acteurs, decorbouwers, scriptschrijvers en je zit gebakken als tv-maker. Wat er gebeurt als reality-sterren niet goed meer kunnen dealen met de schaduwkant van een publiek bestaan, hebben we helaas ook kunnen zien bij Barbie. Het is een illusie om te denken dat het dagelijkse leven échter is dan een goed gemaakt verhaal. Sterker nog, het gewone leven is vaak te saai. We hebben nu eenmaal niet om het uur slaande ruzie.

Groot geluk overvalt ons niet op gezette tijden. En als ze dat niet zijn, worden de argeloze deelnemers naar hartelust gemanipuleerd door redacteurs. Kijk maar naar de tienermoeders in de realityshow Vier handen op één buik , dat, oh verrassing, dit seizoen wordt gepresenteerd door onze hysterische rots van realiteit, Patty.

In ruil daarvoor filmen ze maandenlang deze jonge, kwetsbare mensen in de meest heftige periode van hun leven. Soms is de realiteit niet te saai om te filmen, maar te schrijnend.

Hadden ze bij de redactie maar het lef om de camera op zichzelf te zetten om te laten zien hoe het er écht aan toe gaat. De leegte die voor me ligt, vraagt om woorden om de pagina mee te vullen, maar ze zijn er niet. Allemaal tegelijkertijd, het is een kakofonie waar ik hoofdpijn van krijg, wanhopig van word en waardoor ik mijn interesse verlies. Overvloed boeit me niet, het is de schaarste die intrigeert. En ondanks dat de leegte domineert, kent schaarste vandaag geen woorden.

Bij een gebrek aan een vrouw of een huisdier, heb ik planten in huis. Dat klinkt minder treurig dan het is. Tussen mijn groene vrinden ben ik aardig tevreden. Ze praten dan wel niet terug, maar ik hoef ook niet tegen hun te praten. Ik raak soms de bladeren aan, de grond in hun potten bevoel ik op vochtigheid.

Ik benevel met een klein kapperssproeiertje zo nu en dan de bladeren. De gordijnen doe ik vroeg open, ik gun ze zon. Elke dag kijk ik hoe de groei vordert, of er al knoppen zijn, pogingen tot nieuwe bladeren. Het is rustgevend tussen planten te leven.

Nu het zomer is en de ramen soms tegenover elkaar open staan, waait het in huis. Dan luister ik naar het zacht ruisen van de plantenbladeren en meen ik daar een zeker genoegen van de kant van de plant in te horen. Net zoals wij mensen is een windje door de haren genoeglijk. Mijn planten doen het goed. Vanochtend zag ik dat mijn grootste plant twee nieuwe bladeren is begonnen. Een uiting van tevredenheid. De plant groeit naar het plafond, zonder te weten dat daar geen hemel is.

Maar wat niet weet, wat niet deert. Mijn kleinste plant is een vetplant. De uiteindes produceren lichtgroene, lichter dan de rest van de plant, puntjes. Het overkwam Lisa en Lars uit Wateringen en Geervliet. Zij mochten namens Metro naar Phantasialand bij Keulen, het pretpark dat door de achterban van fansite Parkscout is uitgeroepen tot beste pretpark van Duitsland.

Lisa en Lars werden gekozen uit honderden andere stelletjes, die zich allemaal na een prijsvraag van Phantasialand en Metro hadden aangemeld. De pretparktesters maken deel uit van een serie.

Vorige week kon je op Metronieuws. Op maandag 11 juni sluit een gezin met twee kinderen de reeks af. Informatie over Phantasialand vind je hier. Je kan me voor twee dingen wakker maken: Vooruit, ook voor magnetronpopcorn en spareribs. Maar zeevruchten en bubbels hebben een speciale plek in mijn hart. Of breng ik een bezoekje aan The Seafood Bar. Daar bestel ik allerhande kibbeling en broodjes haring.

Om me vervolgens vol te laten lopen op het Leidseplein, mijn blaas en maag te legen tegen grachtenpanden, gooi een Nutelladonut in mijn mik, en ik sluit de avond af met een rondje schreeuwen over de Wallen. Maar de Gemeente Amsterdam associeert een mooie, authentieke tent als The Seafood Shop blijkbaar vooral met toeristen.

Wat is er aan de hand? De viswinkel van de familie de Visscher moest aanvankelijk volgende week vrijdag de deuren sluiten. Sinds oktober vorig jaar is er een stop op toeristenwinkels in het centrum, zo legt de gemeente uit. Vier klanten zitten hieraan consumpties te nuttigen.

Op de tafel staan menukaarten,' schrijft de gemeente in een rapportage. Ook wordt op dat moment gebakken vis verkocht en liggen belegde panini-broodjes in de vitrine. Op de Facebookpagina van de viswinkel reageren inmiddels duizenden klanten met hun postcode.

Ik ben dól op Amsterdam, laat dat duidelijk zijn, maar steeds vaker vraag ik me af: Waar komt die overdreven regelzucht en betutteling toch vandaan? Er zijn twee dingen die me momenteel woedend maken en ze gaan over precies hetzelfde, namelijk betuttelend stadsbestuur, bestaande uit engnekken die niet kunnen kijken naar wat werkt in een stad, maar zich doodstaren op futloze regeltjes.

In Rotterdam werd dit weekend de galeriehouder van Gallery Untitled gearresteerd. Ik kom er graag, dus ken de ontstaansgeschiedenis; de eigenaar werd door lokaal bestuur gevraagd of hij zijn galerie in het leegstaande schoolpand op de Koningsveldestraat wilde hervestigen om de wijk veiliger en aantrekkelijk te maken. Gallery Untitled organiseert middagjes met lezingen, muziek en kunst. Beter dan junks of hangjongeren.

Er moest behoorlijk wat vertimmerd worden aan het verloederde gebouw, maar het resultaat is er naar; een prachtgalerie die niet onder doet voor een modern museum. De voormalig lokalen van het schoolgebouw zijn netjes verdeeld; vier voor de galerie en de vijfde is voor een cateraar. De laatste heeft een drankvergunning, maar de galerie officieel niet, want dat mag niet volgens de regeltjes van stadsbeleid.

Geen probleem in feite; de bezoekers kopen gewoon hun biertje bij de cateraar en gaan dan de schilderijen langs, zou je denken. Maar nee, van Aboutaleb en co.

God verhoede dat ze bewegen of zich in de gemeenschappelijke tuin begeven in deze tropische temperaturen. Handhaving vond het nodig om tijdens een zondagmiddagevenement van gitaarmuziek en poëzie binnen te komen alsof het een Hells Angels-hol betrof.

Vier uur cel én boete voor de organisator. Wat een manier om iemand die zijn nek uitsteekt voor de wijk te bedanken. Seks met vriendin op webcam video 7m: Mooie vrouw wordt gedeeld met een zwarte man voor seks 10m: Een Duitse vrouw maakt een goede orale seks 2m: Vrouw met haar ogen bedekt maakt orale seks 12m: Verborgen camera bij een strandcabine 1m: Rijpe vrouw op de top van dick maakt seks 1m: Anale seks met vrouw en zaadlozing op haar kont 3m: Een zwarte man ejaculeert op een vrouw 0m: Orale seks in de avond met een zwarte lul 1m: Orale seks met twee meisjes 1m: Anale bdsm seks met vrouw 16m: Orale seks en sperma in haar gezicht met geile vriendin 10m: Zwart paar maakt sex op de vloer 3m: Seks en blowjob in de badkamer met vriendin 5m: Pijpen met een andere vrouw 1m: Vrouw rookt terwijl wordt geneukt 4m: Zweedse vriendin met big boobs gebruikt haar handen op pik ejaculeren 2m: Orale seks in een openbaar toilet 4m: Orale seks met lul diep in haar mond 3m: Orale seks in de auto met geil vriendinnetje 10m: Hij kan volledige lul invoegen in haar kont 4m: Seks op een naaktstrand 5m: Met schoen tegen het hoofd gedrukt wordt ze genaaid.

Opa heeft zin in sex en neukt zijn buurmeisje schraal. Ouwe geilneef stopt wandelstok bij meisje naar binnen. Aan d'r haren getrokken wordt ze achterlangs geneukt.

Blond meisje ligt op tafel en krijgt er bruut van langs. Ze krijgt onder het neuken flink op haar blote billen. Een bezemsteel met condoom erom gaat in haar kale kut. Blonde psychiater wordt door patient flink verkracht. Slet probeert zich te verzetten tegen het brute geweld.

Meisje wordt al liggend op een stoel in kontje geneukt. Twee dronken Duitsers vergrijpen zich aan blondine. Dame stikt bijna als ze een dikke lul moet pijpen. Vrouw met dikke tieten op de bank flink genaaid. Dries gooit slet over zijn schouder en slaat op haar billen. Meid met grote tieten moet zich omdraaien op de stoel. Zij wordt gedwongen als een teef, naakt, rond te kruipen. De kroeg is leeg. Een klant is geil en pakt de barmeid.

Meid op de grond gegooid en moet sex hebben met man. Op de tafel met haar kont omhoog wordt ze geneukt. De verkrachter van dit sletje heeft pech: Gewoon lekker neuken in die ongestelde kut, of hem in de kont steken van de slet? Dat laatste is wel heel geil! De vrouwen in de films op AnalRape. Wat doet dat pijn. Een ander woord voor sex onder dwang is Dwangsex.

Er is ook een site die die naam heeft, namelijk Dwangsex. Deze website bevat veel verhalen waarin op de zeg maar ouderwetse manier verkrachting plaatsvindt. Het genre van deze rape noemen wij softrape. De inbreker die een meisje in bed verkracht; het schoolsletje dat door de leraar op de schoolbanken wordt verkracht; de buurvrouw die door de buurman tegen haar wil wordt geneukt, etc.

Films zijn lekker om naar te kijken, maar je fantasie de vrije loop laten is misschien nog wel veel geiler. Heb je niet zo'n rijke fantasie? Dan helpen de polder sexverhalen je een end op weg.

Lekker gratis sexverhalen lezen over vrouwen die niet willen maar wel moeten! Verkrachtingsfilms zijn lastig te vinden op het web omdat deze films illegaal zijn in de rest van de wereld. Daarom is deze extreme porno alleen in Nederland, meestal betaald, te bekijken. We vonden een paar websites waar lange pornofilms staan die je 30 minuten gratis mag bekijken als je eerst 10 minuten inbelt.

Dit systeem werkt goed, na ruim 10 minuten hang je op en je kijkt gewoon verder. Dit zijn de sites: Brutally raped Brutal rape Gedwongen sex Let op, de sites zitten stampvol met lange trailers.

Als mijn vrouw geen zin heeft in sex, dan maakt ze maar zin. En als ze dat niet wil, dan dwing ik haar en verkracht haar.

Lees het geile verhaaltje meer verkrachtingen blondje verkracht non wordt verkracht Oma onder dwang geneukt. Vanaf vandaag hebben we een film pagina met elke dag nieuwe trailer filmpjes. Er zitten er hele geile bij! Filmpjes kijken is leuk, webcamsex ook, maar een echt wijf in je bed met haar benen wijd is natuurlijk veel geiler. Vooral als die slet grote tieten heeft en een kale kut waar je je dikke pik zo lekker diep in kan steken. Je kunt een vrouw in de kroeg ontmoeten, maar waarom zou je moeilijk doen als je een mokkel ook online kunt scoren op Eva Dating , de serieuze sexdating site.

Aanmelden is gratis en je kunt ook voor niks rondneuzen in alla spannende profielen. Je zult zien dat de dames niet alleen geil zijn, maar dat ze ook gewoon uit zijn op een echte wip. Vreemd gaan met die banaan! Op deze sites vind je geen bruut geweld, maar wel heel veel andere geile sex, probeer ze maar uit.

Reality porno Amateur porno Nederlandse Pornosterren. Vanmorgen stond er een agent bij mij op de stoep. Of ik wilde meewerken aan het oplossen van een verkrachtingszaak. Lees hier het verhaal. De nieuwste hit op het gebied van Rapesex is: Op deze website zie je hoe rijpe en oude vrouwen worden overmeesterd en verkracht.

Dat gaat heel makkelijk: Dan grijpen we haar bij de steunkousen, stropen die snel af en binden die om de nek van het oudje. Rok omhoog, omaslip omlaag, en die dikke mannenpik gaat met geweld diep die ouwe omakut in.

Klik hier voor twintig gratis trailers. Het zal je maar gebeuren als rapefanaat: Live voor de webcam. Hoe vaak gebeurt dit? Misschien zie je het als je naar de webcams gaat van ExtremeCams.

Op deze foto zie je een naakt wijf dat verkracht zal worden in het bad. Ze wordt vanachteren in haar kale kut geneukt, en de verkrachter zal zo nu en dan haar hoofd onder water houden, zodat ze bijna geen lucht krijgt. Op dit soort momenten zal het smerige wijf haar kutspieren aanspannen, zodat de stijve lul van de dader extra gestimuleerd wordt.

Klaarkomen gaat dan nog heftiger. Bij rape denk je algauw aan vrouwen die worden verkracht. Maar er zijn ook mannen, meestal jonge jongens, die tegen hun wil sexuele handelingen moeten verrichten. Denk aan gedwongen neuken, pijpen of het likken van de anus. Spannende rape is dit, niet alleen voor gays, maar ook voor heteromannen. Kijk zelf maar eens op GayRape. Dit sletje had haar dag niet, zullen we maar zeggen.